Σε πρόσφατο δημοσίευμα της παράταξης του, ο κος Γαλιατσάτος ξεδίπλωσε για μια ακόμη φορά το ταλέντο του στην διασπορά συκοφαντιών και ανυπόστατων αναφορών εναντίον της “Επτανησιακής Πρωτοβουλίας”.

Ο προβλέψιμος τρόπος με τον οποίο αντιδρά, δεν προκαλεί πλέον εντύπωση και αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό για τον ίδιο, γιατί καθώς φαίνεται, δεν μπορεί να κρύψει το άγχος που τον διακατέχει, στην προσπάθεια του να σπιλώσει την πολιτική ακεραιότητα της παράταξης μας.

Η ανεδαφική ρητορική του, ταιριάζει απόλυτα με την πολιτική δίνη, στην οποία στροβιλίζεται. Μια αναζήτηση σε παλαιότερα δημοσιεύματα και δελτία τύπου της παράταξης του, επιβεβαιώνει το διαρκές ολίσθημα του σε πρακτικές που δεν συνάδουν με την άσκηση πολιτικής κανενός είδους. Τα επικοινωνιακά τερτίπια του κου Γαλιατσάτου, οι ανακολουθίες στα πεπραγμένα και στις δηλώσεις του, είναι ήδη γνωστά στον Επτανησιακό λαό, από τότε που διετέλεσε Περιφερειάρχης.

Ξεπερνώντας κάθε όριο πολιτικής αξιοπρέπειας, παρέδωσε τα αεροδρόμια μας στην Fraport, υπέγραψε συμβάσεις  για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο Ιόνιο, έκλεισε το TEI/ΤΗΜΟ στο Ληξούρι, γέμισε τα νησιά μας με σκουπίδια και εκποίησε τον Ερημίτη. Συγκαλύπτοντας με μαεστρία τις ανακολουθίες παλαιότερων δηλώσεων του και τους ψευτοεπαναστατισμούς τύπου δημοψηφίσματος για αεροδρόμια – λιμάνια. Επιδεικνύοντας πλήρη πολιτική απραξία για πέντε έτη στα Επτάνησα, με μηδενική επίλυση των σοβαρών προβλημάτων των νησιών μας, οδικό δίκτυο διαλυμένο, μηδενικά έργα υποδομής και τα προβλήματα περισσότερα από ποτέ.

Μας χαρακτήρισε δεκανίκι της Περιφερειακής Αρχής.

Προφανώς κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια.

Η παράταξη μας στέκεται στο ύψος των αποφάσεων και των πεπραγμένων της, έχοντας πλήρη επίγνωση του ηθικού και πολιτικού βάρους των επιλογών μας. Αλλά μάλλον δεν του βγαίνουν τα κουκιά, κατά το κοινώς λεγόμενο, διότι για τον ίδιο εκεί εξαντλείται η ευθιξία και ευαισθησία του για το κοινό καλό.

Αναζητά πρόσκαιρους συμμάχους και όταν αυτό δεν αποδίδει, βλέπει οράματα ως άλλος Δον Κιχώτης.  Δεν θα γίνουμε εμείς ανεμόμυλοι στο δικό του παραμύθι.

Ξεκίνησε από το ΚΚΕ, μεταπήδησε στον Συνασπισμό, συνεργάστηκε τέσσερα χρόνια με το ΠΑΣΟΚ ως αντινομάρχης, βάφτηκε ξανά ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το 2015, πλησίασε την ΛΑ.Ε στην μεγάλη εσωκομματική σύγκρουση και όταν ξαναμοιράστηκε η τράπουλα επέστρεψε στην βάση του.

Όσο κι αν τον βολεύει να υποτιμά την νοημοσύνη των συμπολιτών μας, να ξέρει πώς δεν έχουν κοντή μνήμη και κυρίως έχουν την οξυδέρκεια να διακρίνουν τις αγνές προθέσεις και τον μεστό και αληθινό λόγο, από τον λαϊκισμό και την δημαγωγία.

Για ένα πράγμα δικαιολογείτε μόνο.

Έχει προσεγγίσει τόσους πολιτικούς χώρους, στην προσπάθεια της προσωπικής του προβολής και πολιτικής ανέλιξης, αλλά στο τέλος μένει πάντα μετέωρος και εμφανώς αμήχανος.

Εμείς γνωρίζουμε πού βρισκόμαστε, πατώντας σε στέρεο πολιτικό έδαφος.

Για την ισορροπία της παράταξης του ανησυχούμε γιατί τον τελευταίο καιρό χάνουν διαρκώς τη γη κάτω από τα πόδια τους.

 

Από το Γραφείο Τύπου