Με Δελτίο Τύπου η Αναγνωστική Εταιρία Κέρκυρας:

Ο κ. Αναστάσιος Ε. Γερμενής είναι Ομότιμος Καθηγητής Ανοσολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κεφαλονιά. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, της οποίας στη συνέχεια αναγορεύθηκε διδάκτορας, και ειδικεύθηκε στην Παθολογία. Ως μεταδιδακτορικός ερευνητής εργάστηκε στο Ανοσολογικό Τμήμα των Εργαστηρίων Αιμοδοσίας του Ελβετικού Ερυθρού Σταυρού (Βέρνη).

Εργάστηκε για πολλά χρόνια στο Εθνικό Κέντρο Ιστοσυμβατότητας (Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών), όπου ασχολήθηκε με την ανοσολογία των μεταμοσχεύσεων. Τα τελευταία 20 χρόνια εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, όπου ίδρυσε και διηύθυνε το Εργαστήριο Ανοσολογίας της Ιατρικής Σχολής και το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Κλινικές Εφαρμογές Μοριακής Ιατρικής».

Ερευνητικά, ασχολήθηκε κυρίως με την κβαντική ανοσολογία και με τις πρωτοπαθείς ανοσοανεπάρκειες, με διεθνώς αναγνωρισμένη συμβολή στη μελέτη του κληρονομικού αγγειοοιδήματος.

Έχει πλούσιο συντακτικό έργο και σημαντική συμβολή στην εφαρμογή της ψηφιακής τεχνολογίας στην ιατρική εκπαίδευση, δραστηριότητες για τις οποίες έχει βραβευθεί από την Ακαδημία Αθηνών. Ασχολείται, επίσης, και αρθρογραφεί πάνω σε θέματα φιλοσοφίας της επιστήμης. Έχει εκδώσει τέσσερα μονοσυγγραφικά επιστημονικά βιβλία και δύο ποιητικές συλλογές.

Σχετικά με το θέμα της εισήγησης, ο Ακαδημαϊκός κ. Γερμενής σημειώνει τα εξής:

«Η ιδιαίτερη σχέση των Επτανησίων με την Ιατρική αντικατοπτρίζεται πλήρως στην ιστορία των εμβολιασμών. Ο Ληξουριώτης γιατρός Ιάκωβος Πυλαρινός ήταν ο πρώτος που μελέτησε, συστηματοποίησε και διέδωσε τον ευλογιασμό (1714), 80 χρόνια πριν από τον πρώτο δαμαλισμό που έγινε στην Αγγλία από τον Edward Jenner (1796). Η εφαρμογή του ευλογιασμού σε πολλές χώρες μείωσε σημαντικά τη θνητότητα από ευλογιά.

Χαρακτηριστικά υπήρξαν τα αποτελέσματα της εφαρμογής του το 1777 στην Αμερική, που φαίνεται ότι έκρινε την τύχη του Πολέμου της Ανεξαρτησίας. Η πρώτη εισαγωγή του δαμαλισμού στα Επτάνησα εικάζεται ότι έγινε το 1798, αλλά ούτε οι Ενετοί ούτε οι Γάλλοι κατακτητές πέτυχαν να οργανώσουν ένα επαρκές νομικό πλαίσιο και ένα αποτελεσματικό πρόγραμμα μαζικού εμβολιασμού.

Η πρώτη οργάνωση του εμβολιασμού κατά της ευλογιάς στα Επτάνησα και η πρώτη οργανωμένη και μαζική εφαρμογή δαμαλισμού έγινε στην Κέρκυρα από το Ιατρικό Κολλέγιο (Collegio Medico), «πατρίω ζήλω και αόκνω επιμελεία Ιωάννου Καποδιστρίου τότε αρχιγραμματέως» της ελεύθερης Επτανήσου Πολιτείας (1800-1807).

Κατά την περίοδο της Βρετανικής Προστασίας, εφαρμόστηκαν αυστηροί υγειονομικοί κανονισμοί και υπήρξε μέχρι και συνταγματική πρόβλεψη για την προάσπιση της Δημόσιας Υγείας, με ιδιαίτερη έμφαση στους εμβολιασμούς. Βασικό κίνητρο των Άγγλων υπήρξε η γεωστρατηγική και οικονομική σημασία που είχαν γι’ αυτούς τα Ιόνια Νησιά.

Η ιστορία, βέβαια, της επιδημίας ευλογιάς που έπληξε την Κέρκυρα το 1852 υποδηλώνει ότι, παρά την εκ πρώτης όψεως υποσχόμενη οργάνωση του δαμαλισμού, στην πραγματικότητα το υγειονομικό μοντέλο της εποχής, καλυπτόμενο υπό το μανδύα της βρετανικής αποικιοκρατικής πολιτικής στα Ιόνια Νησιά, υπήρξε άκρως αναποτελεσματικό».