Το καλοκαίρι του 2018 για την Κέρκυρα έχει, ήδη, μείνει στην ιστορία ως το καλοκαίρι των σκουπιδιών… Ή -για την ακρίβεια- ως ένα ακόμα καλοκαίρι, που το νησί των Φαιάκων επλήγη -ενδεχομένως και ανεπανόρθωτα, όπως πιστεύουν αρκετοί- από την εγκληματική διαχείριση των απορριμμάτων.

Χιλιάδες τουρίστες επισκέφθηκαν την κόμισα του Ιονίου για ένα ακόμα καλοκαίρι, καθώς το όνομα της Κέρκυρας εξακολουθεί να έλκει σαν μαγνήτης και η προίκα που «κουβαλάει» το νησί στο πέρασμα των χρόνων λειτουργεί ως το καλύτερο δέλεαρ για τους εν δυνάμει επισκέπτες από κάθε γωνιά του πλανήτη…

Και μπορεί το φυσικό κάλλος του νησιού, η απαράμιλλη φιλοξενία των Κερκυραίων και η καλλιτεχνική και πολιτιστική αύρα που αποπνέει η Κέρκυρα, να είναι σημαντικά κεφάλαια που προσθέτουν υπεραξία στο τουριστικό προϊόν με το διεθνούς φήμης όνομα “Corfu”, υπάρχουν ωστόσο, κι αυτοί, οι οποίοι -αδυνατώντας να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και των απαιτήσεων αυτού του τόπου- λειτουργούν ως τροχοπέδη στην ανάπτυξη και την περεταίρω εξέλιξή του.

Ποιοι είναι αυτοί…; Μα πλέον, αποτελεί κοινό μυστικό… Οι υπαίτιοι της αδιέξοδης κατάστασης, στην οποία έχει περιέλθει το νησί των Φαιάκων, δεν μπορεί να είναι άλλοι από τους άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης. Οι νυν και οι προηγούμενοι… Οι άρχοντες του σήμερα, αλλά κι εκείνοι του χθες… Όπως βέβαια και το κεντρικό κράτος… Κυβερνήσεις, Υπουργεία, πολιτικοί, οι οποίοι έχτισαν καριέρες -και- στην πλάτη της Κέρκυρας (γιατί ας μη γελιόμαστε, δεν είναι μόνο η Κέρκυρα εξαπατημένη από τις δίχως αντίκρισμα υποσχέσεις των πολιτικών στο πέρασμα των χρόνων), φρόντισαν να δημιουργήσουν το αδιέξοδο, που βιώνουν εδώ και χρόνια Κερκυραίοι και τουρίστες στο θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων.

Το πρόβλημα δεν είναι πλέον μόνο κερκυραϊκό… Κι ας είναι οι Κερκυραίοι αυτοί που καθημερινά αισθάνονται ότι κάποιοι βιάζουν την καθημερινότητά τους… Το πρόβλημα έχει βγει από τα στενά όρια του νησιού… Έχει -δυστυχώς- επικοινωνηθεί, τόσο εντός, όσο κι εκτός ελληνικής επικράτειας.

Τελευταίο παράδειγμα, το άρθρο ενός νέου ανθρώπου σε μια από τις κορυφαίες ιστοσελίδες της Ελλάδας. Ο λόγος για τον Χρήστο Κιούση και όλα έγραψε για την Κέρκυρα στο Gazzetta.gr, μια ιστοσελίδα, την οποία επισκέπτονται διαδικτυακά εκατομμύρια αναγνώστες σε καθημερινή βάση. Ο Χρήστος Κιούσης είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος κάνει ιδιαίτερο γκελ στην κοινή γνώμη… Όχι μόνο επειδή ξέρει να μιλά και να γράφει καλά… Αλλά επειδή ακριβώς εκπροσωπεί με τον καλύτερο τρόπο τη συντριπτική πλειονότητα της κοινής γνώμης. Ή έστω της γενιάς των 40άρηδων του σήμερα, ανθρώπους δηλαδή, που βρίσκονται στο απόγειο της προσωπικής και επαγγελματικής τους δραστηριότητας. Οικογενειάρχες, φιλόδοξους, ενεργούς ανθρώπους, οι οποίοι έχουν άποψη και πολιτική θεώρηση των πραγμάτων και πάνω απ’ όλα ενδιαφέρονται και προβληματίζονται και για τους ίδιους, αλλά και για τις γενιές που ακολουθούν.

Ο Χρήστος Κιούσης, ένας από τους συντελεστές του πλέον επιτυχημένου project της ελληνικής τηλεόρασης, του «Ράδιο Αρβύλα», ραδιοφωνικός παραγωγός και αρθρογράφος, έγραψε τις σκέψεις του για το νησί της Κέρκυρας, το δικό μας νησί, με αφορμή την επιτυχία της κόρης του, η οποία πέρασε στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και θα κατοικεί τα επόμενα χρόνια στο νησί των Φαιάκων.

«…Έχω επισκεφτεί το νησί όλες τις εποχές του χρόνου, με τη σύντροφό μου, οικογενειακά, με φιλική παρέα, με καύσωνα, με καταρρακτώδη βροχή και η αίσθησή μου πάντα ήταν, ότι άνετα θα ζούσα μόνιμα στην Κέρκυρα και πολύ ευχαρίστως μάλιστα.

Ήταν από τις πιο ωραίες ειδήσεις στη ζωή μου, όταν η μεγάλη μου κόρη μας ανακοίνωσε, ότι θέλει να σπουδάσει στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, αρχικά στο Μουσικών Σπουδών, τελικά όμως επέλεξε το Μεταφραστικό. Φαντάστηκα τη ζωή της σε ένα τέτοιο υπέροχο μέρος με σαφείς επιρροές μόνο από τη Δύση και τη μουσική κουλτούρα διάχυτη παντού…»  γράφει ο -εκ των αγαπημένων του τηλεοπτικού κοινού- Χρήστος Κιούσης, δείχνοντας σε πόσο μεγάλη εκτίμηση έχει, κι αυτός όπως τόσοι άλλοι, την Κέρκυρα.

«..Πρώτη φορά την περασμένη άνοιξη διάβασα σε ρεπορτάζ κυριακάτικης εφημερίδας για το πρόβλημα των σκουπιδιών. Σκέφτηκα πόσο για μια ακόμα φορά η απρονοησία της τοπικής ηγεσίας αιφνιδίασε και υποβάθμισε τη ζωή των κατοίκων, αλλά παράλληλα σκέφτηκα πως λόγω τουριστικής περιόδου και του όγκου επισκεπτών που υποδέχεται το νησί, το σκουπιδοπρόβλημα θα λυθεί έστω και με τον δύσκολο τρόπο, τον ακριβό…

Αναρωτιέμαι αν ντρέπονται οι αιρετοί άρχοντες του νησιού, αν έχουν ακόμα μούτρα να κατεβαίνουν στο Λιστόν για καφεδάκι και περίπατο, αν κρύβονται πίσω από αρμοδιότητες και αναρμοδιότητες, αν κοιμούνται καλά τα βράδια, αν το νησί βρωμάει και γι αυτούς. Πρέπει να καταβάλεις τρανή προσπάθεια, για να αμαυρώσεις με τόση επιτυχία την πανέμορφη όψη της Κέρκυρας, να βάλεις σε κίνδυνο την δημόσια υγεία των κατοίκων, λες και ζήλεψες το Δελχί. Βουλευτές, Δήμαρχοι, Αντιδήμαρχοι, Τοπικοί Άρχοντες θα πρέπει να είστε περήφανοι για το case study, “Πως να ασχημύνεις με επιτυχία τον όμορφο τόπο σου»   γράφει μεταξύ άλλων ο Χρήστος Κιούσης, ο οποίος επικαλούμενος συζητήσεις με Κερκυραίους φίλους του επισημαίνει πως και στην Κέρκυρα, όπως και γενικότερα στην ελληνική πραγματικότητα, αυτό που επικρατεί είναι η λογική του «το μη χείρον βέλτιστο». Μια λογική, η οποία έχει ταλανίσει τη χώρα για δεκαετίες, εν προκειμένω ωστόσο και σε ότι αφορά την Κέρκυρα, έχει να κάνει με τις επιλογές της τοπικής κοινωνίας για ανάδειξη θεσμικών εκπροσώπων της στην Αυτοδιοίκηση. Ο ένας χειρότερος από τον άλλον, σε απλά ελληνικά…

Και η καλύτερη απάντηση, όπως υπογραμμίζει ο γνωστός τηλεπαρουσιαστής στο άρθρο του στο Gazzetta.gr, έρχεται από την ίδια την κόρη του…

«…Όταν και οι δυο δεν αξίζουν την ψήφο σου, πρέπει να αναζητάς έναν τρίτο ικανότερο των δυο ή να παίρνεις πρωτοβουλίες, να βγαίνεις εσύ μπροστά…»

Σ’ ευχαριστούμε, Χρήστο ή μάλλον ευχαριστούμε την κόρη σου, την Άντζι, η οποία με το καθαρό βλέμμα μιας 18χρονης βλέπει όλα όσα αδυνατούν οι περισσότεροι, εδώ στο ταλαιπωρημένο, αλλά τόσο όμορφο και ξεχωριστό, νησί των Φαιάκων, να δουν και να καταλάβουν… Ότι, δηλαδή, οι άνθρωποι -ξεχωριστά ο καθένας ως μονάδα- αλλά και συνολικά ως κοινωνίες, είναι αυτοί που καθορίζουν το μέλλον τους… Και όχι οι αιρετοί αυτοδιοικητικοί και πάσης φύσεως πολιτικές περσόνες…

Διαβάστε ΕΔΩ όλο το άρθρο του Χρήστου Κιούση για την Κέρκυρα στο Gazzetta.gr