Κατά την διάρκεια της πανδημίας του Covid – 19 μάθαμε αρκετές καινούργιες λέξεις ή φράσεις, μια από αυτές όμως δεν είχε να κάνει με τον ιό και αυτή είναι η γυναικοκτονία μια λέξη που στην ουσία κάθε άλλο παρά καινούργια είναι, ωστόσο τον τελευταίο καιρό την ακούμε ανησυχητικά συχνά. Αυτό συμβαίνει γιατί αυτούς τους έντεκα μήνες τους 2021,13 γυναίκες έχουν δολοφονηθεί βάναυσα. Με όλα αυτά τα εγκλήματα να έχουν ένα κοινό παρανομαστή. Δράστης πίσω από τον φόνο είναι ο σύζυγός, ο σύντροφος ή ο εραστής του θύματος.

Είναι αυτό τυχαίο; Δεν νομίζω. Όλοι οι φόνοι έχουν αυτό το κοινό χαρακτηριστικό. Αυτό που τoυς κάνει γυναικτονίες.

Πάμε όμως να κάνουμε μια αναδρομή στο παρελθόν και να δούμε τι σημαίνει αυτή η λέξη που έχει προκαλέσει τόσες αντιδράσεις ανά την χώρα και τον κόσμο ολόκληρο.

Ως γυναικοκτονία (στα Αγγλικά “Femicide”) χαρακτηρίζεται η δολοφονία μιας γυναίκας όταν ο λόγος του εγκλήματος έχει να κάνει άμεσα ή και έμμεσα με το φύλλο της.

Ως λέξη χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Αγγλία του 1801 ενώ διαδόθηκε ευρέως το 1976 από την φεμινίστρια συγγραφέα Νταϊάνα Ράσελ.

Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στην χώρα μας μετά την στυγερή δολοφονία της Κάρολαϊν Κράουτς από τον σύζυγο της Μπάμπη Αναγνωστόπουλο στο σπίτι τους στα Γλυκά Νερά. Τότε ήταν και που είδαμε τις πρώτες αντιδράσεις με πολλούς συμπεριλαμβανομένων και νομικών να χαρακτηρίζουν τον όρο αδόκιμο και να βροντοφωνάζουν πως η χρήση της λέξης “Γυναικοκτονία” τοποθετεί σε σημείο ανώτερο ή κατώτερο (ανάλογα τον ομιλητή) από τους άνδρες.

Είναι όμως έτσι; Μάλλον όχι και αυτό γιατί ο όρος αυτός καθορίζει ότι το έγκλημα έχει να κάνει με την θέση της γυναίκας στο μυαλό πολλών. Έχει να κάνει με το ότι αρκετοί έχουν στο μυαλό τους την γυναίκα τους η την σύντροφο τους ως ένα προσωπικό τους αντικείμενο που ανήκει σε αυτούς και δεν έχει δική του βούληση.
“Ήθελε να με χωρίσει και την σκότωσα” έχουμε ακούσει στο παρελθόν. Μπορεί ο φόνος να μην έγινε “επειδή το θύμα ήταν γυναίκα” αλλά επειδή ο δράστης θεωρεί την γυναίκα αντικείμενο που του ανήκει κατ’ αποκλειστικότητα.

Αυτή η νοοτροπία υπάρχει απ’ αρχής κόσμου και δυστυχώς δεν αποτελεί είδος προς εξαφάνιση. Δυστυχώς εκατομμύρια άνθρωποι εκεί έξω, άνθρωποι όλων των ηλικιών βλέπουν τον κόσμο με αυτόν τον τρόπο. Από τον 16χρονο που πρόσφατα μάθαμε πως “όποια αρνείται την κανονίζει στις τουαλέτες” μέχρι τον 53χρονο που μαχαίρωσε την γυναίκα του στην Ιεράπετρα.

Τον τελευταίο καιρό κυκλοφορεί στα Social Media ένα βίντεο που δείχνει τις απόψεις ανδρών στην δεκαετία του 80′ για την θέση της γυναίκας στην τότε κοινωνία. Το βίντεο έχει σκοπό να ψυχαγωγήσει και να κάνει τον θεατή να γελάσει και ίσως την πρώτη φορά που το βλέπεις πετυχαίνει αυτόν τον σκοπό. Αν όμως σκεφτείς πραγματικά αυτά που τολμούν και ξεστομίζουν οι ερωτώμενοι καταλαβαίνεις πόσο εγκληματικά είναι αυτά που ακούγονται.

Αυτό όμως που είναι πραγματικά και με όλη τη σημασία της λέξης, τρομακτικό είναι πως αυτές οι απόψεις παραμένουν ίδιες και απαράλλαχτες για πολλούς μέχρι και σήμερα και δεν μιλάμε καν για τα Ισλαμικά Κράτη που εφαρμόζεται η Σάρια αλλά για τα “πολιτισμένα” κράτη του “Πρώτου Κόσμου”.

Σε ότι αφορά την νομική αναγνώριση του όρου σύμφωνα με τα έως τώρα δεδομένα, οι χώρες που τον αποδέχονται είναι ελάχιστες και πιο συγκεκριμένα 16.
Οι περισσότερες εξ ’αυτών είναι χώρες της Λατινικής Αμερικής (και αυτό γιατί τα ποσοστά γυναικοκτονιών εκεί είναι αρκετά υψηλά) ενώ καμία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν αποδεχθεί την νομική χρήση του όρου.
Πρόσφατα στην Μεγαλή Βρετανία υπήρξε μαζική απαίτηση να αναγνωριστεί η γυναικοκτονία ως ξεχωριστό έγκλημα ωστόσο η απάντηση ήταν πως αυτή η κίνηση δεν θα προσέφερε κάτι στο νομικό σύστημα.

Καλό θα ήταν να μην δούμε άλλες γυναικτονίες από εδώ και στο εξής ,για να γίνει όμως αυτό ίσως πρέπει να κάνουμε ένα restart σαν ανθρώπινη κοινωνία.