Ένα από τα πολλά προβλήματα που λειτουργούν ανασχετικά ως προς την αποκομιδή των απορριμμάτων στη Ζάκυνθο αλλά και την εν γένει σωστή λειτουργία του ΦΟΔΣΑ, εξακολουθεί να είναι το προσωπικό. Αυτό όχι απλά δεν ενισχύεται αλλά συνεχώς βαίνει μειούμενο καθόσον μετά τη λήξη των δίμηνων συμβάσεων των εργατών που είχαν προσληφθεί το προηγούμενο διάστημα, αριθμητικά το προσωπικό είναι λιγότερο κατά 20 άτομα.
Αυτή τη στιγμή, και ενώ ξεπεράστηκαν τα προβλήματα με την προμήθεια καυσίμων για τα απορριμματοφόρα, το βάρος της αποκομιδής έχουν επωμισθεί περίπου 30 άτομα, με τις ανάγκες να παραμένουν αυξημένες αφού δεν έχει πλήρως ολοκληρωθεί η τουριστική σεζόν. Τα αποτελέσματα είναι ήδη εμφανή σε πολλά σημεία του νησιού, όπου τα σκουπίδια μένουν στους ελάχιστους εναπομείναντες ξέχειλους κάδους για μεγάλα χρονικά διαστήματα από κοινού με μπάζα και ογκώδη για να οδηγηθούν στο καταστροφικό για το περιβάλλον φαινόμενο της καύσης. Μην περιμένετε να δείτε κάποιες από αυτές τις χωματερές με την πρώτη ματιά. Συνήθως είναι κρυμμένες σε χαράδρες και δασικές εκτάσεις στις οποίες μπορεί να προσεγγίσει κάποιος μόνο από χωματόδρομους. Μικρές και μεγάλες, αυτές οι εστίες μόλυνσης και απαξίωσης χρησιμοποιούνται σε γνώση των τοπικών αρχών. Από την άλλη ιδιώτες αλλά και επιχειρήσεις έχουν βρει έναν εύκολο και ανέξοδο τρόπο να ξεφορτώνονται κάθε λογής παλιό ή άχρηστο υλικό πετώντας το όπου τον βολεύει. Επομένως υπαίτιοι για την κατάντια μας είμαστε εμείς οι ίδιοι. Και το χειρότερο πως δεν σεβόμαστε ούτε ιερό, ούτε όσιο, τοποθετώντας ακόμα και στους μπλε κάδους γούρμα και… άγουρα.

Με την ανοχή των αρχών
Όσο αδιανόητη και αν είναι η εικόνα για το συγκεκριμένο θέαμα, άλλο τόσο συνηθισμένη, δυστυχώς, είναι για τους κατοίκους και τοπικές αρχές του νησιού που πλέον αντιμετωπίζουν τέτοιες καταστάσεις ως κάτι αναμενόμενο, έως και φυσιολογικό -αν κρίνει κανείς τουλάχιστον από το γεγονός ότι δεν έχει γίνει ακόμη κάποια δραστική ενέργεια για την καταπολέμηση του φαινομένου. Αναρίθμητες μικρές περιβαλλοντικές βόμβες ξεφύτρωσαν στο νησί, με την ανοχή αρχών και κατοίκων που απλά έκρυβαν το πρόβλημα “κάτω από το χαλί”, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να μετριάσουν τα τεράστια προβλήματα που προέκυψαν από τη συσσώρευση χιλιάδων τόνων απορριμμάτων σε πόλη και οικισμούς.

Αναζητείται λύση
Ένας πονοκέφαλος που έρχεται να προστεθεί είναι και οι χωματερές, οι οποίες παραμένουν δεκάδες στα βόρεια και ορεινά του νησιού. Αποτελούνται από ογκώδη και αδρανή υλικά (μπάζα) και απλώνονται διάσπαρτες σε πολλά σημεία της ζακυνθινής υπαίθρου. Βρίσκονται καλά κρυμμένες σε βουνά, παράδρομους ή ακόμα και δασικές εκτάσεις. Για αυτές που βρίσκονται δίπλα σε δασικές εκτάσεις, ο κίνδυνος πυρκαγιάς είναι παραπάνω από πιθανός. Η λύση… αγνοείται. Παρά την εύρεση χώρου μεταφοράς των απορριμμάτων, παρά την εφαρμογή νέου προγράμματος διαχείρισης και επεξεργασίας, τα απορρίμματα βρίσκονται εκεί έξω, άλλα στη γειτονιά μας και άλλα πιο μακριά όπου δεν θα τα βρει το μάτι. Ωστόσο, κάποια στιγμή οι συνέπειές τους θα γίνουν ορατές σε όλους και τότε θα είναι αργά.

Πηγή:imerazante.gr