Στη δημοσιότητα έδωσε ανοιχτή επιστολή ο Επιστημονικά Υπεύθυνος της Μονάδας Απεξάρτησης ΔΙΑΠΛΟΥΣ του Γ.Ν.Κέρκυρας , Ηλία Μιχαλαρέας . Ο κ.Μιχαλαρέας αναφέρεται στο πρόσφατο δελτίο τύπου που εξέδωσε το ΚΕΘΕΑ ενώ αναφέρεται αναλυτικά στις δράσεις της μονάδας “ΔΙΑΠΛΟΥΣ” .

Διαβάστε την επιστολή:

ΑΝΟΙΧΤΗ  ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Αγαπητοί συμπολίτες,

Στις 28 Ιουνίου του 2019, ο Σύλλογος Γονέων, Φίλων και Εθελοντών ΚΕΘΕΑ Κέρκυρας, εξέδωσε δελτίο τύπου, με χαρακτηρισμούς και ύβρεις προς το πρόσωπο μου και με γενικό τίτλο «τα ψεύδη του κ. Μιχαλαρέα και η αλήθεια για το ΕΣΠΑ Ιονίων Νήσων». Επειδή, οι προσωπικές επιθέσεις, δείχνουν αδυναμία επιχειρημάτων και με δεδομένο ότι η ψυχολογικοποίηση είναι τεχνική που διδάσκεται στα πρώτα έτη των σχολών Ψυχολογίας και έχει σαν σκοπό την στοχοποίηση ανθρώπων και την εξόντωση χαρακτήρων διερωτώμαι στο επίπεδο της ηθικής και της δεοντολογίας : που πάει το ΚΕΘΕΑ σήμερα; Και επειδή η ιστορία μου ως λειτουργού της ψυχικής υγείας, καθώς επίσης και η συμμετοχή μου στα κοινά  δεν μου επιτρέπει  να κρύβομαι πίσω από φορείς, ή πρόσωπα, θα ήθελα  να αντιπαρέλθω τις συκοφαντίες και να θέσω προσωπικά πλέον, προς την Κερκυραϊκή κοινωνία και πάντα στην βάση αρχών, ορισμένα ζητήματα που θεωρώ ότι είναι σημαντικά για την αποκατάσταση της αλήθειας.

       Όπως γνωρίζεται, το πρόβλημα της παραγωγής, διακίνησης και χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών, διαπλέκεται με την γενικευμένη κοινωνική – οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα. Το τελευταίο χρονικό διάστημα, το πρόβλημα παρουσιάζεται ιδιαίτερα οξυμένο.

Στην Κέρκυρα, στην περιοχή Ιονίων Νήσων , η όξυνση του πολυπαραγοντικού κοινωνικού φαινομένου της εξάρτησης  συνδέεται με ιδιαίτερες μεταβλητές  (μεγάλη τουριστική κίνηση, πύλη εισόδου, ζητήματα νησιωτικής πολιτικής κλπ) που περιπλέκουν τις προσπάθειες αντιμετώπισής του.

Την τελευταία δεκαετία, το σύνολο των θεσμικών και μη φορέων του νησιού, καθώς και η συντριπτική πλειοψηφία των συμπολιτών μας, στηρίζουν ένα ευρύ αντιναρκωτικό κίνημα που μαζί με τους ειδικούς παλεύουν για την ανατροπή των αιτιών που παράγουν και αναπαράγουν  το πρόβλημα των ναρκωτικών  και  παράλληλα  ζητούσαν και στήριζαν την δημιουργία «Στεγνής» θεραπευτικής μονάδας απεξάρτησης στο νησί που θα παρέχει αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες  στο πλαίσιο του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Στις 6/3/2019, η ηγεσία του Υπ. Υγείας, αναλαμβάνει την ευθύνη της απέναντι στο αντιναρκωτικό κίνημα της Κέρκυρας, της Περιφέρεις Ιονίων Νήσων και τροποποιώντας τον νόμο 4931/2013, πιστοποιεί την Μονάδα Απεξάρτησης ΔΙΑΠΛΟΥΣ του Γ.Ν.Κέρκυρας. Η Μονάδα αυτή, είναι Μονάδα του Ε.Σ.Υγείας και παρέχει αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες απεξάρτησης. Συνεπώς, ως πρόσωπο και ως λειτουργός της Ψυχικής Υγείας, δεν έχω κανένα δικό μου πρόγραμμα και δεν διεκδίκησα για κανένα δικό μου πρόγραμμα το οτιδήποτε. Αντίθετα, ως δημόσιος λειτουργός στο πλαίσιο του Γ.Ν.Κέρκυρας, και ως επιστημονικά υπεύθυνος του ΔΙΑΠΛΟΥ – με ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ του Γ.Ν.Κέρκυρας –, διεκδίκησα τα πάντα προς όφελος αυτών που ορκίστηκα να υπηρετώ, δηλαδή του Ελληνικού  λαού.

Επίσης, οτιδήποτε έκανα δεν το έκανα μόνος μου. Είχα και έχω την τιμή να είμαι ένας από του χιλιάδες  συμπολίτες μας και συναγωνιστές , που πλαισιώνουν το ευρύ αντιναρκωτικό κίνημα στην μάχη ενάντια στα ναρκωτικά. Στην Κέρκυρα, δημιουργήθηκε ένα μέτωπο από δημοσιογράφους, Μ.Μ.Ε, ειδικούς, απλούς πολίτες, την Καθολική Εκκλησία, την Ορθόδοξη Εκκλησία, τον Δήμο, την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, τα Συνδικάτα τα Σωματεία, τον Δικηγορικό Σύλλογο, τον Ιατρικό Σύλλογο, Βουλευτές, Κόμματα … και όλοι συμβάλαμε  στην κοινή υπόθεση της δημιουργίας του ΔΙΑΠΛΟΥ, ώστε να ενισχυθεί η παροχή υπηρεσιών απεξάρτησης, ενάντια στις εξαρτήσεις που υποθηκεύουν το μέλλον των παιδιών μας.

Αυτό το κίνημα, δεν μεθοδεύει, δεν υπονοεί, δεν κρύβει την αλήθεια, δεν διαπραγματεύεται στο παρασκήνιο, δεν χειραγωγεί… . Βέβαια, έχει μία στρατηγική. Παλεύει για κοινωνίες ελεύθερες από ναρκωτικά και όχι για κοινωνίες με ελεύθερα τα ναρκωτικά. Ποτέ και κανένας από εμάς δεν ακολούθησε υπόγειες διαδρομές και δεν έκανε πολιτική των «γνωστών» , των δημοσίων σχέσεων, της «παρέας». Πάντα διεκδικήσαμε και διεκδικούμε συλλογικά και στην βάση αρχών, με προσωπικό κόστος πολλές φορές.

         Το Εθνικό Συμβούλιο κατά των Ναρκωτικών ( ΕΣΥΝ), έχει παίξει καθοριστικό ρόλο τόσο στην ανάπτυξη αυτού του κινήματος όσο και στην διαμόρφωση του αιτήματος για την δημιουργία της Μονάδας Απεξάρτησης ΔΙΑΠΛΟΥΣ.

Η άποψή μας είναι, ότι η κοινωνική πολιτική, η πολιτική του κράτους πρόνοιας, δεν μπορεί να αντικατασταθεί από την πολιτική των προγραμμάτων (βλ ΕΣΠΑ…) .  Εάν δε, στο όνομα τις απορρόφησης των κονδυλίων ΕΣΠΑ, εμποδίζεται , από ανταγωνιστικούς προς το δημόσιο, ιδιωτικούς φορείς, ΝΠΙΔ… κλπ, η δημιουργία δημόσιων δομών ή η απρόσκοπτη λειτουργία τους, τότε βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα σκάνδαλο. Πολλώ  δε μάλλον, όταν αυτοί οι φορείς  δεν πρόκειται  να δημιουργήσουν αντίστοιχες δομές , με τις υπάρχουσες δημόσιες δομές, αλλά βραχυπρόθεσμα πλαίσια απορρόφησης Ευρωπαϊκών κονδυλίων, κάτι που μας κάνει να αναρωτιόμαστε,  και μετά την λήξη των προγραμμάτων τι; το χάος;  Δυστυχώς ναι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι τα επτά (7) Πολυδύναμα Ψυχοδιαγνωστικά Κέντρα του ΚΕΘΕΑ. Τα ΠΨΚ ξεκίνησαν στα μέσα του 2013 με πόρους του ΕΣΠΑ και στόχο την θεραπευτική υποστήριξη των ατόμων με διπλή διάγνωση και των οικογενειών τους.

Με την οριστική παύση της λειτουργίας των επτά πολυδύναμων ψυχοδιαγνωστικών κέντρων στις 14/9/2016 το ΚΕΘΕΑ αναγκάστηκε, για πρώτη φορά στην 30χρονη ιστορία του να διακόψει την παροχή υπηρεσιών. Η αρχική διετής φάση λειτουργίας των ΠΨΚ μέσω ΕΣΠΑ (2013-2015) και η οκτάμηνη παράταση της,  το 2016, ανέδειξαν το αδιέξοδο αυτής της πολιτικής, της πολιτικής των προγραμμάτων . Η περίπτωση των ΠΨΚ αναδεικνύει τις σοβαρές ελλείψεις σε υποδομές, ανθρώπινο δυναμικό και τις απόπειρες αποσπασματικής και πρόσκαιρης κάλυψης των αναγκών μέσω ΕΣΠΑ, συμβάσεων ορισμένου χρόνου εργασίας και εθελοντών.

         Η παύση της λειτουργίας των κέντρων οδήγησε στο πισωγύρισμα μιας ευάλωτης  ομάδας ατόμων σε καταστάσεις εξάρτησης, έξαρσης της ψυχικής ασθένειας και κοινωνικού αποκλεισμού, όπως το ίδιο το ΚΕΘΕΑ διαπίστωσε.

Αντί λοιπόν αυτή η εμπειρία να παρθεί υπόψη και να υποστηριχθεί το αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν πρόγραμμα της ψυχιατρικής κλινικής του Γ.Ν.Κέρκυρας  ΔΙΑΠΛΟΥΣ,  συμβαίνει το αντίθετο.

Έτσι, με το επιχείρημα ότι το πρόγραμμα ΔΙΑΠΛΟΥΣ δεν ήταν  πιστοποιημένο, δεν μπορούσε να ενταχθεί στο δίκτυο παροχής υπηρεσιών απεξάρτησης της χώρας και δεν μπορούσε να διεκδικήσει – μεταξύ άλλων – την οικονομική του στήριξη και μέσω ΕΣΠΑ, επαναλαμβάνεται στην Κέρκυρα το ίδιο λάθος με τα Πολυδύναμα Ψυχοδιαγνωστικά Κέντρα του  ΚΕΘΕΑ. Έρχεται δηλαδή, το ΚΕΘΕΑ Ηπείρου, διεκδικεί χρήματα του ΕΣΠΑ που προορίζονται για την θεραπεία απεξάρτησης και ανήκουν  στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων και επιχειρεί να δημιουργήσει ένα Συμβουλευτικό Σταθμό, σκοπός του οποίου είναι, να στέλνει τα εξαρτημένα παιδιά για θεραπεία στα Γιάννενα.

Με αυτό τον τρόπο, η Κέρκυρα , ένα από τα μεγαλύτερα νησιά της χώρας, που πολλαπλασιάζει  τον πληθυσμό της την τουριστική περίοδο, θα έμενε για άλλη μια φορά χωρίς μόνιμες  υποδομές (βλ. υποβάθμιση του ΓΝΚ ΚΛΠ) υγείας. Το σημαντικότερο βέβαια είναι ότι σε δυο χρόνια που το ΕΣΠΑ θα τελειώσει, θα τελειώσει μαζί του και ο Συμβουλευτικός Σταθμός, αφήνοντας χωρίς υποστήριξη τα εξαρτημένα παιδιά και τις οικογένειές τους.

Όταν τέθηκε το πρόβλημα στους υπευθύνους του εγχειρήματος, η απάντηση ήταν η ίδια με αυτή που είχε δοθεί για τα Πολυδύναμα Ψυχοδιαγνωστικά Κέντρα: «πάμε και βλέπουμε». Να πάμε που; Εδώ πρόκειται για ζωές ανθρώπων, για την θεραπεία εξαρτημένων παιδιών και των οικογενειών τους. Αυτές οι λογικές, νομιμοποιούν την πολιτική της Ευρωπαϊκής  Ένωσης  για την διάλυση του κοινωνικού κράτους, του κράτους πρόνοιας, υποθηκεύουν την ζωή των εξαρτημένων και προδιαγράφουν ένα «δικαίωμα» στην θεραπεία με ημερομηνία λήξης. Αυτές λοιπόν οι πρακτικές, καλλιεργούν μια νοοτροπία της αρπαχτής, μια νοοτροπία αδιαφορίας για αυτό που θα αφήσουμε πίσω, για τα παιδιά μας που ακολουθούν. Μια ζωή χωρίς παρόν και χωρίς μέλλον.

        Το αίτημα που δημόσια και επανειλημμένα έχει τεθεί είναι το εξής; αφού ο ΔΙΑΠΛΟΥΣ πιστοποιήθηκε, στις 6/3/2019, και είναι πλέον εγκεκριμένος φορέας, γιατί να μην υποστηριχθεί με μέρος αυτών των χρημάτων που ήδη υπάρχουν και αφορούν σε τελευταία ανάλυση στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων; Ποιες σκοπιμότητες ή ποιες στρεβλές απόψεις, εμποδίζουν όλα τα λουλούδια να ανθίσουν;

Ανέκαθεν είχα, ως πάγια θέση, την δημιουργία τόσων θεραπευτικών  προγραμμάτων όσων έχει ανάγκη η χώρα. Συνεπώς στην Κέρκυρα, που σημειωτέον, υπάρχει και λειτουργεί το Κέντρο πρόληψης ΔΗΜΟΠ, Ο ΟΚΑΝΑ, και το στεγνό Πρόγραμμα ΔΙΑΠΛΟΥΣ, πάντα  στήριζα  την δημιουργία τόσων δημόσιων θεραπευτικών προγραμμάτων όσων έχει ανάγκη ο τόπος.

Από αυτή την άποψη, τόσο ως πρόεδρος  του ΕΣΥΝ όσο και τώρα, στήριζα την ανάπτυξη των δομών του ΚΕΘΕΑ, άλλωστε το ΕΣΥΝ κάνει το ίδιο σε όλη την επικράτεια. Οφείλουμε λοιπόν να κάνουμε αντιναρκωτική πολιτική στην βάση αρχών, και όχι να  στρεφόμαστε κατά κει που φυσάει ο άνεμος. Γίνεται λοιπόν αντιληπτό, ότι το αντιναρκωτικό κίνημα, δεν μπορεί να συρθεί πίσω από καιροσκοπισμούς  που καλύπτουν αποσπασματικά, πρόσκαιρα και ασυντόνιστα τις  σοβαρές ελλείψεις σε υποδομές και ανθρώπινο προσωπικό, τις ανάγκες για απεξάρτηση μέσω ΕΣΠΑ, μέσω συμβάσεων ορισμένου χρόνου εργασίας και μέσω εθελοντών, που είναι μία εκ των πολιτικών του ΚΕΘΕΑ το τελευταίο διάστημα, και που κάνει πολλούς πλέον να αναρωτιούνται : που πάει το ΚΕΘΕΑ σήμερα;

Το αντιναρκωτικό κίνημα στην  Κέρκυρα και εγώ προσωπικά, ήταν  εξ αρχής υπέρ της δημιουργίας ολοκληρωμένης θεραπευτικής Μονάδας του ΚΕΘΕΑ στην Κέρκυρα. Σε αυτή την κατεύθυνση, ήταν και η πρόταση που είχα κάνει , προς τον υπεύθυνο του ΚΕΘΕΑ Ηπείρου για συνεργασία των δύο προγραμμάτων, σε όλα τα επίπεδα της απεξάρτησης , πρόταση την οποία ο υπεύθυνος του ΚΕΘΕΑ  όχι μόνο αρνήθηκε κατηγορηματικά αλλά και διέψευσε στην πορεία.

           Το αντιναρκωτικό κίνημα στην Κέρκυρα και εγώ προσωπικά, ήταν εξ αρχής επίσης, κατά της ανάπτυξης μη ολοκληρωμένων δομών απεξάρτησης , που θα παίρνουν εξαρτημένα άτομα από την περιφέρεια και θα τα στέλνουν στα Γιάννενα, διαιωνίζοντας το πρόβλημα της μετακίνησης των Κερκυραίων πολιτών προς την Ήπειρο και ενισχύοντας περεταίρω την υποβάθμιση των υποδομών  Υγείας,  στο Νησί. Σαφώς επίσης το κίνημα  ήταν, είναι και θα είναι κατά της πολιτικής των προγραμμάτων, σε βάρος της κοινωνικής πολιτικής, και της πολιτικής του κράτους πρόνοιας.

Το αντιναρκωτικό κίνημα στην Κέρκυρα και εγώ προσωπικά, υποστήριζε την άποψη ότι η ανάπτυξη δομών απεξάρτησης ανά την επικράτεια και κατά συνέπεια και του συμβουλευτικού σταθμού του ΚΕΘΕΑ στην Κέρκυρα, οφείλει να γίνεται στο πλαίσιο ,αφενός μεν,  ενός ΕΘΝΙΚΟΎ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ, ΕΝΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΧΕΔΕΙΟΥ ΔΡΑΣΗΣ, ΜΕ ΕΝΙΑΊΑ ΦΙΛΟΣΟΦΊΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΗΨΗ  και αφετέρου, να λαμβάνει υπόψη της τις προτάσεις των θεσμικών και μη φορέων της περιοχής δράσης, τις προτάσεις του αντιναρκωτικού κινήματος. Στην περίπτωση για την οποία συζητάμε, κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν έγινε αλλά οι εξειδικευμένες δομές όπως ΟΚΑΝΑ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΠΛΟΥΣ αγνοήθηκαν πλήρως. Αγνοήθηκε πλήρως επίσης, και το ΕΣΥΝ και μέσα από αυτό το μεγαλύτερο και το σημαντικότερο, κατά την γνώμη μας μέρος του αντιναρκωτικού κινήματος. Θεωρούμε ότι αυτή η αλαζονική στάση δεν εκφράζει ούτε την φιλοσοφία του ΚΕΘΕΑ, ούτε την φιλοσοφία της απεξάρτησης. Ελπίζουμε, ότι για αυτή την κατάσταση κάποιοι θα αναλάβουν τις ευθύνες τους και δεν θα επιχειρήσουν να δικαιολογηθούν, συκοφαντώντας πρόσωπα και διαδικασίες.      

Μέσα σε αυτά τα δύσκολα μνημονιακά χρόνια που, μεταξύ άλλων,  ο δημόσιος τομέας της υγείας συκοφαντήθηκε και  συρρικνώθηκε, προς όφελος ενός κρατικοδίαιτου ιδιωτικού τομέα,  που βασικό στοιχείο της ανάπτυξης του είναι η εμπορευματοποίηση του ανθρώπινου πόνου, που τις τελευταίες δεκαετίες  η κοινωνική πολιτική, η πολιτική του κράτους πρόνοιας, έχει αντικατασταθεί από τις πολιτικές των ευρωπαϊκών προγραμμάτων (βλ. ψυχαργώς ανάπτυξη βραχυπρόθεσμων δομών μέσω ΕΣΠΑ κλπ), το ευρύ αντιναρκωτικό κίνημα στην Κέρκυρα, μαζί με τους ειδικούς, στεκόμαστε δίπλα στα παιδιά που παλεύουν για την απεξάρτησή τους και για την ζωή τους, αντιλαμβανόμενοι  αυτό το θέμα και ως μια ηθική υποχρέωση , προς το παρόν και το μέλλον αυτού του τόπου. Γιατί τα παιδιά, τα παιδιά μας , είναι το παρόν και το μέλλον το δικό μας και του τόπου μας.

Θα συνεχίσουμε λοιπόν, την πάλη ενάντια στις αιτίες που οδηγούν χιλιάδες νέα παιδιά στην εξάρτηση από τα ναρκωτικά και θα το κάνουμε , όπως πάντα άλλωστε, στην βάση των δικών μας αρχών, των δικών μας αξιών.

 

Ηλίας Μιχαλαρέας

Επιστημονικά Υπεύθυνος της Μονάδας Απεξάρτησης ΔΙΑΠΛΟΥΣ του Γ.Ν.Κέρκυρας