Αποχαιρετώντας τον χρόνο που φεύγει…

Στιγμές που δύει το παλιό και ανατέλλει το καινούργιο.  . Ευκαιρία για απολογισμό, ανάκατες  σκέψεις που μας κυνηγάνε .Με όσα βιώσαμε και το 2018 σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο η χαρούμενη και αισιόδοξη γραφή μας γίνεται στεγνή, θλιμμένη, μελαγχολική… ένα απλό «γιατί» στοιχειώνει τις σκέψεις μας.

Λένε ότι είναι ωραία τα θλιμμένα κείμενα ίσως  γιατί φανερώνουν το χαμένο κομμάτι της αλήθειας μας.  Είναι άραγε  τα «δυστυχώς» και… τα υπέροχα «τίποτα»….. μια παρηγοριά που επιζητούμε για όσα δεν γευτήκαμε, δεν κάναμε, δεν πετύχαμε… δεν αξιωθήκαμε;  Και η χρονιά που πέρασε είχε πάρα πολλά «δεν…». Βαρύ το ισοζύγιο στα «δυστυχώς» και πιο βαρύ στα «τίποτε». Και δυστυχώς ελλειμματικό στα θετικά… και τα ευχάριστα…

Όσο κι αν προσπαθήσαμε να  γνωρίσουμε  τους δίπλα μας καλύτερα  από τις ματιές τους κι από τους ήχους της ψυχής τους, δε καταφέραμε μάλλον να μάθουμε,  , να διαβάζουμε  τις λεπτομέρειες στα μάτια και στις ψυχές τους… Ίσως γιατί αναλωθήκαμε σε αλισβερίσια επιβίωσης και  καθωσπρεπισμού… Και έπρεπε να έρθει η φτώχια, η δυστυχία, και η μιζέρια για να αρχίσουμε να ακούμε τους πρώτους ψίθυρους από τους ήχους της ψυχής μας. Φοβάμαι ότι υπάρχουν και άλλοι ήχοι..

Όλοι  δώσαμε  και πήραμε  –άλλος πολύ κι άλλος λίγο- όχι μόνο αγγίγματα κι αγάπη αλλά κι αλήθειες και πίκρες μαζί.   Ο απολογισμός και  το ισοζύγιο; Μη το ψάχνουμε.

Θετική πλευρά; Ίσως οι μνήμες παλαιότερων χρόνων σε μια Κέρκυρα πολύ πιο όμορφη και αγνή, ευκαιρία για να διαβάσουμε ξανά Παπαδιαμάντη, μυρωδιές και  γλυκίσματα ,ευχές και σκέψεις με τους δικούς μας ανθρώπους. Εκείνους που αγαπάμε και νοιαζόμαστε αληθινά!

Τα συναισθήματα της χαράς και της λύπης,  της ελπίδας και της απογοήτευσης  εναλλάσσονται. Αναζητάμε  το φως στην άκρη του τούνελ ο καθένας με το δικό του τρόπο. Θέλουμε να ζήσουμε το δικό μας παραμύθι όπου όλα εξηγούνται απλά και με νόημα και με τη νίκη του καλού που υπερισχύει πάντα στο τέλος…

Άλλος ένας χρόνος φεύγει… άλλος ένας χρόνος έρχεται… Καινούριος χρόνος και παλιός σμίγουν στο σταυροδρόμι… Άραγε θα φέρει τη χαρά, την ευτυχία, την αλήθεια, την αγάπη  που περιμένουμε ακόμη;

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης έγγραψε:  «Του μέλλοντος οι μέρες στέκονται εμπροστά μας σα μια σειρά κεράκια αναμμένα…».

Ας είναι το 2019 καλύτερο για όλους μας. Για την πατρίδα μας , για την Κέρκυρα αλλά και τον καθένα ξεχωριστά.