Ειπώθηκαν, γράφτηκαν πολλά για την άτυχη Αντζελίνα και την 8χρονη Άννα Μαρία…

Δύο παιδιά που με τραγικό τρόπο απασχόλησαν την επικαιρότητα.. Άπειρα κείμενα στις  σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Ρεπορτάζ, αφιερώματα…  Όλοι μας  ξαφνικά εγκληματολόγοι, ψυχολόγοι, συγκοινωνιολόγοι , ειδικοί… Ξύπνησε βέβαια για λίγο η κοινωνία από τη λήθαργο. Σοκαρίστηκε, προβληματίστηκε… Και μετά, ξανά τα ίδια.

Αισθάνθηκα τραγικά όταν  μαζί με τους συναδέλφους μου  έπρεπε να μεταφέρουμε την είδηση.. Οι επιλογές ήταν δύο: «κίτρινοι» για να «πουλήσουμε» από το ίδιο κοινό που μετά θα κατηγορούσε αυτά που προβάλαμε αφού πρώτα τα σχολίαζε λεπτομερώς, ή λειτουργοί της ενημέρωσης.

Για μένα, για μας στο START μονόδρομος η δεύτερη επιλογή.

Οργίζομαι και θλίβομαι συγχρόνως  όταν για ορισμένους «επαγγελματίες» τραγικά γεγονότα είναι ένα ακόμα ρεπορτάζ. Μια ακόμα  χαροκαμένη μάνα , ένα ακόμα αγγελούδι στην άσφαλτο ,μια ακόμα νεκρή κοπέλα δολοφονημένη από τον ίδιο της τον πατέρα…

Χάσαμε το μέτρο. Σκοπός μας είναι να πλουτίσουμε την ενημέρωση και όχι να δώσουμε σκοτάδι. Να ευκολύνουμε την επικοινωνία και όχι να την εμποδίσουμε. Να ενώσουμε ανθρώπους και όχι να χωρίσουμε. Ενημέρωση που στόχο έχει να προλαβαίνει και να αποκαλύπτει σφάλματα,  και παραλείψεις. Να προτείνει λύσεις στα προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία. Με σεβασμό σ εκείνους που μας επιλέγουν για να ενημερωθούν. Με σεβασμό στην κοινωνία. Με σεβασμό στην αλήθεια.

Θα  ήθελα να μη χρειαστεί ποτέ ξανά να διαχειριστούμε τραγικά γεγονότα και περιστατικά.   Εύχομαι να μη ξαναπέσουμε ως κοινωνία σε λήθαργο. Γιατί ίσως έτσι κατορθώσουμε να αλλάξει αυτός ο κόσμος και να παραδώσουμε ένα καλύτερο στα παιδιά μας.

Με σεβασμό, αξιοπρέπεια, κανόνες, ήθος και ιδανικά…