Νόμος της φύσης!  Για την αναπαραγωγή και την συνέχιση των ειδών. Ναι!

Σύμφωνα με τον μύθο του Πρωταγόρα στην αρχή της δημιουργίας του κόσμου, δόθηκαν τα κατάλληλα εφόδια στα ζώα, ώστε να επιβιώσουν. Το ίδιο και στον άνθρωπο μόνο που στον άνθρωπο δόθηκε η λογική. Έτσι γρήγορα κατάλαβε πως η δημιουργίας κοινωνίας ήταν απαραίτητη για τη συνέχιση του.

Ποια κοινωνία όμως ; Εκείνη των ίσων ευκαιριών; Εκείνη της ανέχειας και της ανεκτικότητας; Σε ποια κοινωνία τελικά ζούμε;

Αν θέλετε την άποψη μου, – για  όσο αξίζει- ζούμε στην κοινωνία της αδιαφορίας.  Αδιαφορούμε επιδεικτικά για το συμβαίνει γύρω μας. Μας έμαθαν να δημιουργούμε σχέσεις ανάγκης και όχι εμπιστοσύνης.  Έχουμε ανάγκη τους νόμους, με τα αμέτρητα παραθυράκια τους, που μόνο οι δυνατοί μπορούν να αξιοποιήσουν. Πάντα με σύμμαχο τους νόμους. Έχουμε ανάγκη την μάθηση και την εκπαίδευση με σύμμαχο τις μεταρρυθμίσεις… μια λέξη πολυχρησιμοποιημένη… Μια μεταρρύθμιση που ποτέ δε έγινε, κυρίως λόγω της απάθειας που μας έχουν προικίσει.

Στις πλάτες της δικής μας ανεκτικότητας και με το δικό μας ευχολόγιο οδηγούμαστε σε μια κοινωνία άνιση που την παρουσιάζουμε κανονική. Και για να μην παρεξηγηθώ για αριστερίζουσες απόψεις αναφέρομαι στην ανισότητα της προσωπικότητας, της οντότητας του ατόμου. Για τις άνισες συμπεριφορές ανθρώπων, για ανθρώπους που για δικό τους συμφέρον καταπατούνε όλα τα δικαιώματα του ατόμου ακόμα και αυτό της ύπαρξης.  Για όλους εκείνους που λειτουργούν μόνιμα με βάση το « εγώ» και όχι το «εμείς». Για όλους εκείνους που επιχειρούν να αλλοιώσουν αξίες και χαρακτήρες χωρίς ευτυχώς να το καταφέρνουν στις περισσότερες των περιπτώσεων.

Άραγε μπορούν να κοιμούνται όλοι αυτοί που συναντάμε καθημερινά σε όλα τα επίπεδα  με άνισες συμπεριφορές ήσυχοι ;

Αν θέλουμε να αλλάξει αυτή η κοινωνία πρέπει οι ίδιοι να γίνουμε η αλλαγή που επιθυμούμε.  Χωρίς «εκπτώσεις» σε αξίες και ιδανικά…