Ο σοφός λαός παρομοιάζει την αχαριστία με ένα βαρέλι δίχως πάτο, το οποίο όσο κι αν εσύ γεμίζεις, αυτό δεν γεμίζει ποτέ!

Άπειρα τα ρητά περί αχαριστίας.  Μια από τις χειρότερες εμπειρίες που μπορεί να έχουμε και δυστυχώς όλοι το έχουμε βιώσει πολλές φορές.

Αχαριστία κι Άγιος ο Θεός λέει ο σοφός λαός.

Αχαριστία από  ορισμένους πολιτικούς διαχρονικά που έταζαν λαγούς με πετραχήλια και όταν ο λαός του εκλέγει ξεχνούν τι έταξαν, από πού ξεκίνησαν και  δεν αναγνωρίζουν ούτε τιμούν εκείνους που εμπιστεύτηκαν το μέλλον των παιδιών τους στα χέρια τους. Που  δεν δίνουν  τίποτα πίσω κι αυτό όχι με την έννοια της συναλλαγής αλλά  στην ανθρώπινη βάση του δούναι και λαβείν.

Και όσο κι αν προσπαθούν άτομα, σύλλογοι η μια ολόκληρη κοινωνία που είναι στα «κάγκελα» οι πολιτικοί υπηρέτες προεκλογικά και άρχοντες μετεκλογικά,   δεν αντιλαμβάνονται το λάθος.

Σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας συναντάμε τέτοιου είδους συμπεριφορές.  Στην καθημερινότητά μας, στον επαγγελματικό μας χώρο, στις διαπροσωπικές μας σχέσεις…

Άνθρωποι  που αγαπούν πολύ τον εαυτό τους και θέλουν μόνο να παίρνουν γενικά, είτε υλικά είτε ψυχικά είτε με οποιονδήποτε τρόπο.

Άγνωστη λέξη ή πράξη το ευχαριστώ η το συγνώμη . Δεδομένο ότι θα είσαι πάντα εκεί να δίνεις δίχως να χρειαστεί να λάβεις.

Κανένας πιο βέβαιος εχθρός από τον αχάριστο που ευεργετήθηκε, είπε ο Καλλίμαχος.

Η λύση απλή ανεξάρτητα με το πόσα είναι τα δικά μας αποθέματα…

Θα συνεχίσουμε να αναπνέουμε και χωρίς αυτούς.  Χωρίς άλλους συμβιβασμούς.