«Οι ανισότητες μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών στον κόσμο σήμερα όλο και μεγαλώνουν. Η χρηματοπιστωτική κρίση και η πανδημία βαθαίνουν ακόμα περισσότερο το χάσμα αυτό. Οι ανισότητες σε όλα τα επίπεδα κυριαρχούν ενώ τεράστια είναι τα προβλήματα εξ αιτίας της εκτεταμένης φτώχειας και του υποσιτισμού, της εξάπλωσης του AIDS , της έλλειψης στοιχειωδών υποδομών εκπαίδευσης, της πρόσβασης σε υπηρεσίες περίθαλψης αλλά και μιας διαστρεβλωμένης θεώρησης περί ασφάλειας που αναπόφευκτα περιορίζει τις ατομικές ελευθερίες και συγκεντρώνει την εξουσία στα χέρια των λίγων και ισχυρών. Η πείνα και ο υποσιτισμός, η μακροχρόνια φτώχεια και η εξαθλίωση εκατομμυρίων ανθρώπων αποτελούν προσβολή για την ανθρωπότητα και κατάφωρη παραβίαση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

 

Ο φαύλος κύκλος της φτώχειας και των καταπατήσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα μπορούσε να σπάσει μόνο αν οι άνθρωποι που ζουν στη φτώχεια είχαν τη δυνατότητα να μιλήσουν και να ακουστούν, γίνουν δηλαδή ορατοί.

 

Καθήκον όλων μας λοιπόν είναι να  εργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση παροτρύνοντας τις κυβερνήσεις μας να υιοθετήσουν πολιτικές που να δίνουν σε όσους και όσες ζουν στη φτώχεια τη δυνατότητα να αποτελούν μέρος των διαδικασιών λήψης αποφάσεων, καθώς και να αναλύσουν με καλύτερο τρόπο το πώς οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατευθύνουν και εμβαθύνουν τη φτώχεια.»