Αναλυτική απάντηση μέσω δελτίου τύπου δίνει ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου ΓΕΛ για το τι συνέβη στο 1ο και 2ο Λύκειο κατά τη διάρκεια της κατάληψης αλλά και μετά όταν ζήτησαν από τα παιδιά να σταματήσουν την κατάληψη και να παραδώσουν τα κλειδιά του σχολείου.

Δείτε αναλυτικά τι αναφέρουν:

Επειδή τα τελευταία εικοσιτετράωρα κάποια μέσα επικοινωνίας παρουσίασαν με ανακρίβειες τα γεγονότα της κατάληψης του 1ου και 2ου Γ.Ε.Λ., θεωρούμε υποχρέωσή μας να διαφωτίσουμε την κατάσταση.

Από την πρώτη στιγμή το Δ.Σ. του Συλλόγου Γονέων & Κηδεμόνων του 1ου Λυκείου Κέρκυρας  σταθήκαμε κάθετα υπέρ των αιτημάτων των μαθητών του σχολείου μας, που είναι ταυτόχρονα αιτήματα όλων των μαθητών της χώρας, των εκπαιδευτικών και των γονέων, για ασφαλή λειτουργία των σχολείων σε συνθήκες  πανδημίας. Αιτήματα που συναντούν την αδιάφορη και ανάλγητη αντιμετώπιση από την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας.

Από την πρώτη στιγμή επίσης σταθήκαμε κριτικά απέναντι στην μορφή που επέλεξαν οι μαθητές των δύο Λυκείων του συγκροτήματός μας. Λέγαμε γραπτά λοιπόν στις 4/10 σε ανακοίνωσή μας: «δεν θα τους υποδείξουμε εμείς τη μορφή αγώνα που θα επιλέξουν. Τους τονίσαμε όμως και συνεχίζουμε να το κάνουμε ότι η κατάληψη ως μορφή αγώνα που επέλεξαν, είναι ιδιαίτερα δύσκολη αν δεν στηρίζεται από το σύνολο των μαθητών έμπρακτα με συνεχείς ψηφοφορίες και φυσική παρουσία, ενώ ενέχει τον κίνδυνο εκφυλισμού του αγώνα τους μέσα από πιθανές ζημιές ή βανδαλισμούς που ίσως προκύψουν, κυρίως μέσα από εξωσχολικά στοιχεία. Γι’ αυτό και επισημαίνουμε την ανάγκη της περιφρούρησης του χώρου, και για την ασφάλειά τους και για την προστασία του κτηρίου, αλλά και την ανάγκη να δουν και άλλους τρόπους αντίδρασης, αφού η κατάληψη δεν πρέπει να θεωρείται πανάκεια. Απαιτείται λοιπόν, σεβασμός στις συλλογικές διαδικασίες και μαζικοποίηση του αγώνα τους για να προβάλλονται ορθά τα δίκαια αιτήματά τους».

Όταν όμως από τις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας αρχίσαμε να διαπιστώνουμε ότι η κατάληψη αρχίζει να εκφυλίζεται, εντείναμε την προσπάθεια να συζητήσουμε και να τονίσουμε στα παιδιά τα παραπάνω. Από την Τετάρτη 7/10 τους ζητήσαμε να προχωρήσουν άμεσα και οργανωμένα σε ψηφοφορία των μαθητών του Λυκείου μας,επειδή χωρίς τη στήριξη από την πλειοψηφία των μαθητών δεν μπορεί να συνεχίζεται η κατάληψη.

Στην αγωνία μας αυτό να διασφαλιστεί,  πήραμε κάθε δυνατό μέτρο να ειδοποιηθούν οι μαθητές  για να ψηφίσουν μαζικά την Παρασκευή 9/10, ζητώντας να ενημερωθούν οι μαθητές μέσα από τις ομαδικές τους συνομιλίες, πράγμα που έγινε. Ζητήσαμε ταυτόχρονα και από τον Διευθυντή να αξιοποιήσει ο Σύλλογος  το σχολικό δίκτυο (myschool) ώστε το μήνυμα ότι οι μαθητές πρέπει να πάρουν συλλογικά την ευθύνη τους για την κατάληψη να φτάσει σε κάθε σπίτι και μέσα από την πίεση των γονέων τους, ωστόσο αυτό δεν θεωρήθηκε σύννομο!

Τελικά στην ψηφοφορία των μαθητών την Παρασκευή συμμετείχαν λιγότεροι από 100 μαθητές, εκ των οποίων μόνο οι 64 ψήφισαν υπέρ της συνέχισης της κατάληψης! Το ίδιο βράδυ τονίσαμε στους μαθητές της κατάληψης ότι πλέον χωρίς συμφωνία από την πλειοψηφία των μαθητών των δύο σχολείων «δεν υπάρχει κατάληψη μαθητών και πρέπει άμεσα να παραδώσουν το σχολείο».

Το μεσημέρι του Σαββάτου με την παρουσία μας στο σχολείο και συζητώντας με τα παιδιά που βρήκαμε για το αδιέξοδο της κατάστασης, τα πείσαμε να παραδώσουν το σχολείο! Οι μαθητές αποχώρησαν στις 4:30 το απόγευμα παραδίδοντας στην πρόεδρο του Συλλόγου ένα κλειδί  από λουκέτο της εσωτερικής  πόρτας με το 3ο Λύκειο.

Από εκείνη τη στιγμή και μετά ο Σύλλογος προσπαθούσε εναγωνίως να επικοινωνήσει με το Διευθυντή του 1ου Λυκείου, ενώ ο καθηγητής του 2ου Λυκείου (Ν. Γκουλιούμης) προσπαθούσε να βρει τον Διευθυντή του 2ου Λυκείου, κάτι που αμφότεροι δεν πετύχαμε.

Τελικά σε επικοινωνία του Συλλόγου με τον Διευθυντή της δευτεροβάθμιας κ. Αλαμάνο (ο οποίος επικρότησε τις ενέργειές μας) ο Σύλλογος αγόρασε λουκέτα και αλυσίδες, κλείδωσε το σχολείο και αποχώρησε στις 6:30 το απόγευμα. Να σημειωθεί ότι όταν αποχωρήσαμε το σχολείο είχε υποστεί ελάχιστες ζημιές, κυρίως στους εξωτερικούς χώρους.

Όμως επιστρέψαμε στις 8:15 το βράδυ ορμώμενοι από μία αγωνία για την τύχη του κτηρίου και διαπιστώσαμε ότι εξωσχολικά στοιχεία είχαν παραβιάσει την πόρτα του Αμφιθεάτρου και χρησιμοποιούσαν τις μικροφωνικές του εγκαταστάσεις έχοντας βάλει στη διαπασών μουσική από τα μεγάφωνα. Όταν τους είπαμε να φύγουν αμέσως από το χώρο γιατί δεν υπάρχει πια κατάληψη αντιμετωπίσαμε χυδαίες ύβρεις από τα μικρόφωνα και άρνηση να αποχωρήσουν.

Αμέσως πήγαμε στην Αστυνομία ζητώντας την παρέμβασή της, αλλά μας απάντησαν ότι χωρίς την άδεια των Διευθυντών δεν μπορούν να εισέλθουν στο κτήριο. Επικοινωνήσαμε ξανά με τον κ. Αλαμάνο ζητώντας του να επιληφθεί της κατάστασης (παρουσία του αξιωματικού υπηρεσίας) και τελικά και με τη βοήθεια του αξιωματικού οι δύο Διευθυντές παρουσιάστηκαν στο σχολείο, παρέλαβαν τα κλειδιά των λουκέτων που αγόρασε ο Σύλλογος, και έδωσαν την απαιτούμενη άδεια για επέμβαση της Αστυνομίας στο σχολικό χώρο, η οποία και πραγματοποιήθηκε στις 9:15 το βράδυ.

Συνεπώς θεωρούμε ότι η στάση μας στη διάρκεια της κατάληψης ήταν υπεύθυνη και σοβαρή αφού στεκόμενοι δίπλα στα δίκαια αιτήματα και στις αγωνίες των παιδιών μας, δεν παραλείπαμε να τους τονίζουμε την ανάγκη στήριξης των συλλογικών διαδικασιών και της μαζικοποίησης του αγώνα τους, όπως και την ανάγκη εύρεσης εναλλακτικών μορφών στη δράση τους. Επίσης, πιστεύουμε ότι ενεργήσαμε έγκαιρα και αποφασιστικά ώστε να αποφευχθούν ανεξέλεγκτες καταστάσεις από εξωσχολικά στοιχεία. Αυτή θεωρούμε ότι είναι η σωστή στάση γονέων απέναντι στα παιδιά τους!

Τη στιγμή αυτή λοιπόν, που τα σχολεία επιστρέφουν στην κανονική λειτουργία τους, θεωρούμε ότι όλοι από τις θέσεις ευθύνης μας ο καθένας, οφείλουμε (λειτουργώντας διαπαιδαγωγικά) να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να κατανοήσουν την ευθύνη και τις συνέπειες των επιλογών τους. Στη συνέχεια οφείλουμε να βοηθήσουμε στην αντιμετώπιση των σωστών αιτημάτων των μαθητών όλης της χώρας και όχι να κινηθούμε με μία«εκδικητική» λογική απέναντι στους μαθητές, που το μόνο που θα μπορούσε να προκαλέσει είναι την πιθανή αντίδρασή τους.