The Guardian, 22 Mar 2020

Torsten Bell

Economists told us what a pandemic could do. Who listened?

Just a few months ago, no one had heard of coronavirus. Today, it’s profoundly changing how millions of people live. Policymakers have been playing catchup, not least on how to respond to the economic crisis. But experts had pointed the way to what is now taking place. A World Bank paper on avian flus forecast that a severe outbreak would lead to a near 5% fall in global GDP, and double that in Europe. That work, done in 2006, seems much closer to where we are headed than almost all the forecasts done in 2020.

A US congressional budget office paper from that period examines the economic impact of various sizes of pandemic, from a repeat of the 1918-19 Spanish flu to the less lethal Hong Kong flu in the 1960s. It is particularly prescient.

First, it notes that modern flus will spread faster and cross national borders. On short-term economic effects, it points to a surge in demand for hospital equipment, capacity pressures on staff, a collapse of air travel and a period of people quarantining themselves, thus driving down retail sales. Schools would then close, causing widespread workplace absence.

So far, so familiar. But what about the long-term? The good news is that growth picks up pretty quickly post pandemic. The conclusion? Schools might be closed, but history lessons should continue.

The Guardian, 22 Μαρτίου 2020

Torsten Bell (μετάφραση: Κ. Βέργος)

Οι οικονομολόγοι μας είπαν τι θα μπορούσε μια πανδημία να κάνει. Ποιος τους άκουσε;

Πριν λίγους μήνες, κανείς δεν είχε ακούσει για τον κορωνοϊό. Σήμερα, αυτός είναι που αλλάζει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο ζουν εκατομμύρια άνθρωποι. Οι αρμόδιοι για τη χάραξη πολιτικής ασχολούνται με το πώς θα αντιδράσουν στην οικονομική κρίση. Οι ειδικοί ωστόσο είχαν δείξει το δρόμο για το τι συμβαίνει τώρα. Έγγραφο της Παγκόσμιας Τράπεζας για την γρίπη των πτηνών προέβλεπε ότι μια σοβαρή έξαρση θα οδηγούσε σε πτώση περίπου 5% του παγκόσμιου ΑΕΠ, και διπλάσια αυτού στην Ευρώπη. Η εργασία αυτή, που πραγματοποιήθηκε το 2006, φαίνεται πολύ πιο κοντά στο πού οδεύουμε από ό,τι σχεδόν όλες οι προβλέψεις που έγιναν το 2020.

Έγγραφο του Αμερικανικού Κογκρέσου για τον προϋπολογισμό της περιόδου αυτής εξετάζει τον οικονομικό αντίκτυπο διαφόρων μεγεθών πανδημίας, από την επανάληψη της ισπανικής γρίπης του 1918-19 μέχρι τη λιγότερο θανατηφόρα γρίπη του Χονγκ Κονγκ τη δεκαετία του 1960. Είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικό.

Πρώτον, επισημαίνει ότι οι σύγχρονες γρίπες θα εξαπλώνονται ταχύτερα και θα διασχίζουν εθνικά σύνορα. Ως προς τις βραχυπρόθεσμες οικονομικές επιπτώσεις, καταδεικνύει αύξηση της ζήτησης νοσοκομειακού υλικού, πιέσεις για προσωπικό, κατάρρευση των αεροπορικών ταξιδιών, περίοδο καραντίνας και μείωση των λιανικών πωλήσεων. Στη συνέχεια, τα σχολεία θα έκλειναν, προκαλώντας εκτεταμένη απουσία στο χώρο εργασίας.

Μέχρις εδώ, όλα καλά. Αλλά τι θα γίνει μακροπρόθεσμα; Τα καλά νέα είναι ότι η ανάπτυξη επανέρχεται αρκετά γρήγορα μετά από μια πανδημία. Το συμπέρασμα; Τα σχολεία μπορεί να είναι κλειστά, αλλά τα μαθήματα ιστορίας πρέπει να συνεχιστούν.